nb-3546

Eethuis Farèn: veel meer dan lekker eten

Op de plek waar de Groene Loper de Frankenstraat ontmoet gebeurt iets bijzonders. Bij het eethuis van Farèn Sallak krijgen bezoekers niet alleen heerlijke salades, een gezonde lunch of een kopje koffie. “Ik wil een bijdrage leveren aan de gezondheid van mensen én aan hun geluksgevoel.”

Dit artikel schreef ik voor Mijn Groene Loper. De foto is van Fred Berghmans.

Stralen

16 jaar lang was Farèn maatschappelijk werkster, ze volgde de sportacademie in Tilburg en werkte met vluchtelingen. Nu heeft ze haar eigen eethuis. Waarom deze carrièreswitch? “In de praktijk heb ik gezien dat voeding de brandstof is van zowel ons lichaam als van onze geest. Mijn visie is dat je door voeding, maar ook door beweging en ontmoeting gezond kunt leven.” Als maatschappelijk werkster luisterde ze naar de problemen van mensen. “Mijn mogelijkheden waren toen beperkt tot de spreekkamer. Hier ben ik gastvrouw en help ik vanuit de positieve kant. Ik kan mensen laten stralen door mijn eten, al is het maar voor vijf minuten. Of als ik zie dat ze een praatje maken met iemand van een andere tafel of lekker lachen: dan ben ik blij.”

Verlengde van thuis

Het werken met en voor mensen is de rode draad in haar leven. Als klein kind nam Farèn het al op voor gepeste klasgenoten. De stap naar een eigen eethuis is dus eigenlijk heel logisch, achteraf bezien. In de zomer van 2017 begon ze in Wyck, maar al gauw was deze ruimte te klein. Wycker Soep Sap Salade verhuisde naar Frankenstraat 200 en werd omgedoopt tot Farèn. “Die stap was best spannend, er waren ook mensen in mijn omgeving die me dit hebben afgeraden. Maar ik zie de potentie van deze omgeving. Als je nu al ziet hoe mooi het is geworden. Deze wijk biedt mij enorm veel diversiteit. Ik zie vooral de overeenkomsten tussen mensen, van de verschillende culturen kan ik leren. En eten is een brug.” Farèn werkt elke dag van ’s ochtends tot ’s avonds laat, zeven dagen in de week. “Maar ik geloof hierin. En dit voelt als een verlengde van mijn huis. Wat wil je nog meer?”

Voor Farèn naar de Groene Loper

Monique en Peter zijn fans van Farèn van het eerste uur. “Toen ze nog in Wyck zat, was dat voor mij een cadeautje. Nooit meer zelf koken!” lacht Monique. Vanwege de gezondheid van haar zoon was ze jarenlang op zoek naar het juiste dieet. “Ik kwam erachter dat vers eten, bereid zonder pakjes, het beste is. En zo werkt Farèn ook.” De verhuizing naar de Frankenstraat vormt voor Monique geen belemmering: “Nee, hoor, ik heb mijn route gevonden.” Ook Peter gaat graag een blokje om voor de nieuwe locatie. “Vanuit Wyck steek je zo over bij het station.” Hij kwam dankzij zijn buurvrouw bij Farèn terecht. “Ik vind het een prachtige keuze die ze gemaakt heeft om te verhuizen. In Wyck had ze geen terras, hier wel. En het eten met speciale kruiden en de manier waarop zij haar gasten ontvangt, dat maakt de zaak.”

Farense tomatensoep

Op de kaart staan sapjes, soepen en salades. Maar ook gefermenteerde groente en chutneys. Gedroogde limoen, rozenwater, saffraan en komijn komen vaak terug in haar gerechten. Farèn groeide op in Iran. Door haar moeder werd ze de weggestuurd als ze wilde helpen met koken. “Zij vond dat ik moest studeren. Van mijn oma leerde ik de fijne kneepjes van de Perzische keuken. Oma kookte heel zorgvuldig. Het moest gezond zijn, van eerlijke producten, lekker en er mooi uit zien.” Zo werden de recepten van generatie op generatie doorgegeven, steeds met een eigen toevoeging. “Laatst zei iemand: ‘dit is helemaal geen Iraanse tomatensoep’. Dan zeg ik: ‘klopt, dat is Farense tomatensoep!’”

 

Bevrijdingsfestival

Bevrijdingsfestival 2017: de boodschap bruist!

Wat betekent vrijheid voor jou? En hoe geef je vrijheid door? Deze vragen stonden dit jaar centraal tijdens het Bevrijdingsfestival in Roermond. Op het Plein van de Vrijheid, georganiseerd en gecoördineerd door COS Limburg, wisten zij het debat en de dialoog goed op gang te brengen met verschillende activiteiten en organisaties.

Café La Liberté

Rondom een kleine caravan kunnen festivalbezoekers in gesprek gaan over de vrijheid. Sjoera van Geesink spreekt voorbijgangers aan. “Als je met mensen over vrijheid spreekt, kom je toch al snel uit op persoonlijke verhalen. Ik sprak een jonge Koerd van 26. Hij is op zijn zesde gevlucht en heeft nu het gevoel dat hij stil staat. Voor hem is het tijd om uit te vliegen, maar hij durft zijn ouders niet los te laten. Ook dat is vrijheid: durven je dromen te volgen en los te laten.”

Een stukje verderop staan de mensen van World’s Best News. Deze organisatie vraagt aandacht voor de vooruitgang in de wereld. Mirjam Vossen: “We leven steeds langer, gezonder en veiliger. Negatief nieuws krijgt echter meer aandacht in de media dan positief nieuws.” Hier gaat het over de vrijheid om ook goed nieuws te lezen.

Aan een statafel staan drie jongens. Omar is van de Jonge Socialisten, Milan en Jamie zijn van de JOVD. Wordt hier campagne gevoerd? Omar: “Nee, we gaan open in gesprek met mensen.” Wat betekent vrijheid voor deze jonge politici-in-spe? Voor Milan is het de ruimte om jezelf te uiten over je eigen idealen. Jamie: “Vrijheid is voor mij niet vrezen voor je veiligheid.” Omar reageert: “Wat vinden jullie dan van de uitspraak van Benjamin Franklin: ‘Degene die vrijheid inleveren voor veiligheid, krijgen geen van beide’?” En er werd nog lang gedebatteerd in Café La Liberté.

UPGRADES

BFL 2017 UpgradesHet Bevrijdingsfestival Limburg vindt het belangrijk dat jongeren zelf debat- en dialoogactiviteiten organiseren. Dit zijn de Upgrades.
De studenten van IFMSA Maastricht (een (inter)nationale organisatie van geneeskundestudenten) zijn volop aanwezig. “Dit is de Peacetest” vertelt Lizanne. “We hebben stellingen ophangen waar mensen op reageren. Vooral het onderwerp van vrijheid van meningsuiting roept veel discussie op.” Ernaast hangt een grote banner met alle mensenrechten. “Bezoekers kunnen hun favoriete mensenrecht kiezen en ermee op de foto” legt Vera uit. “Het mooiste vond ik dat zojuist een opa en oma met hun kleinkinderen alle mensenrechten samen hebben besproken.”
Over rechten kunnen de dames van de Kinder- en Jongerenrechtswinkel je alles vertellen. “We hebben een ‘rechtenquiz’ voor kinderen onder de 12 jaar en het valt me op dat ze echt veel weten” zegt Danique Jongen. Zonder rechten geen vrijheid? “Ja, vrijheid is een abstract begrip, maar het is het beste dat je kunt hebben!”

VRIJHEID? DAAR ZIT MUZIEK IN!

“Het valt me echt op dat er steeds meer kinderen en gezinnen komen.” zegt Adem Bosal. Hij is vanuit Wel.Kom (welzijnsorganisatie) betrokken bij Freedump: jongens en meiden laten hun kunsten zien aan een enthousiast publiek. “Doordat hier ruimte is voor hun eigen muziek en dans, gaat dit festival bij hun leven. Dat zorgt voor een heel gevarieerd publiek.” Adem geeft een jongen tussendoor een boks. “We vragen ze ook om in twee zinnen op te schrijven wat vrijheid voor ze betekent. De eerste zin is soms een geintje, maar bij de tweede zin gaan ze erover nadenken.” En wat betekent het voor Adem zelf? “Vrijheid krijg je niet zomaar. Daar zijn duizenden voor gestorven.”

Een stukje verderop treden de talenten van Kunstbende op. Het toepasselijke lied ‘Blowin’ in the wind’ klinkt over het plein. Op andere liedjes wordt voorzichtig meegezongen en gedanst. “Dat helpt meteen tegen de kou!” roept de presentator.
Bij de stand van het Rode Kruis wordt ook gedanst. Maar waarop? Ze hebben allemaal een koptelefoon op, dus hier moet sprake zijn van een Silent Disco. Zo heeft iedereen de vrijheid om in stilte te genieten van muziek.

VRIJHEID DOORGEVEN: HOE DOE JE DAT?Bevrijdingsfestival

We vieren vandaag de vrijheid, maar hoe geef je dat nou door? Bij Scouting Limburg is er altijd veel aandacht voor 4 en 5 mei. “Scouting was tijdens WOII verboden. Wij leggen daarom altijd kransen tijdens de Herdenking” vertelt Ron. “De vrijheid om de wereld te ontdekken, dat geven we met onze activiteiten door aan de jonge generatie.”

Dat je vrijheid ook geschreven kunt doorgeven, toont de bibliotheek vandaag. Voor het pand ligt een groot boek. “Vandaag schrijft iedereen hier een boodschap over de vrijheid in” vertelt Sarah, leesconsulent. “Volgende week leggen we die dan op de jeugdafdeling.”

Veteranen hebben de andere kant van vrijheid gezien. Door te speeddaten in de tent van het Veteraneninstituut hoor je in eigen woorden wat er gebeurt als vrijheid afwezig is. Dennis van der Kraats: “Veel mensen denken bij veteranen aan oude mannen, maar er zijn ook veel jonge veteranen. Wij willen met mensen in gesprek gaan. Over hoe we bijvoorbeeld onze vrijheid behouden.”

Vrijheid wordt ook over de grens doorgegeven. Dat laten onder anderen de dames van Stichting Kinderen van Spituk zien. “Door kinderen goed onderwijs te bieden, kunnen zij zorgen voor de vrijheid van de toekomst” vertelt Marianne Korvers-Christ. “Zij inspireren ons ook. Ze zijn misschien materialistisch gezien arm, maar geestelijk zijn ze heel rijk.”

Of het nu met een debat is, met muziek, in geschreven tekst of gesproken woord: vandaag is de vrijheid weer doorgegeven. Aan jongeren, ouderen, in Nederland en ver daarbuiten: die vlam zal nooit doven.

 

Dit verslag staat op de website van COS en in 1Limburg.

Burgerinitiatief Boschstraatkwartier: niet op haar mondje gevallen

Boschstraatkwartier

De activiteiten van BBOOST (Burgerinitiatief Boschstraatkwartier Oost) zijn eindeloos. Van kaarten en biljarten tot samen eten en een gratis bibliotheek. Maar ze doen meer. “We zijn niet bang om ons ergens tegenaan te bemoeien,” vertelt voorzitter Carol Berghmans, “maar dat doen we altijd op een positieve manier.” 

Dit artikel was te lezen op de website van Thuis in Maastricht.

Hoe het begon in het Boschstraatkwartier

Tien jaar geleden had de buurt erg veel drugsoverlast. “Door de donkere hoekjes hadden dealers en drugsrunners hier vrij spel. Ik ben toen samen met mijn vrouw en een paar buurtbewoners in actie gekomen.” Op de plek waar veel in drugs werd gehandeld, maakten ze een jeu-de-boulesbaan. Andre Simons: “Doordat we daar nu regelmatig met een man of 15 zijn, blijven die dealers weg. Het probleem is opgelost en de buurt krijgt er iets voor terug.”

Succesvol

Vanuit deze actie is het Burgerinitiatief verder gegroeid. “Er was al een buurtplatform dat een keer per jaar een groot pleinfeest organiseerde.” Carol, Andre en enkele andere bewoners wilden echter meer. “We kwamen de eerste jaren altijd samen bij mij thuis. Zo organiseerden we bijvoorbeeld een straatvoetbaltournooi. En mensen wisten ons steeds vaker te vinden als ze een vraag hadden of als iemand zich per ongeluk had buitengesloten” vertelt Carol. BBOOST werd zo succesvol dat ze op zoek moesten naar een eigen locatie. Na een jaartje aan het Bassin gezeten te hebben, konden ze in het pand aan de Zwanenstraat terecht. Inmiddels zijn er ruim 20 vrijwilligers werkzaam.


Tijd

BoschstraatkwartierCarol en Andre zijn de gezichten van de buurt geworden. “We kunne
n er allebei gelukkig veel tijd in steken” zegt Carol. “En we remmen elkaar ook af als het te veel wordt” vult Andre aan. Inmiddels zijn er zoveel vrijwilligers dat de heren niet meer elke dag in de Buurtwoonkamer hoeven te zijn. Carol: “We hebben door de jaren heen een groot netwerk opgebouwd en kennen de weg binnen het Maastrichtse goed. Regelmatig trekken we aan de bel als er misstanden zijn. Bij het Bassin komen nu bijvoorbeeld verlichting en camera’s te hangen, zodat mensen zich veiliger voelen.”

Ouderen

In het Boschstraatkwartier wonen tegenwoordig veel ouderen. Die komen graag even langs bij de Buurtwoonkamer voor een kopje koffie of een potje biljart. Carol heeft toch ook wel zorgen: “Andre en ik komen veel bij mensen thuis en dan zie je toch soms schrijnende gevallen. Mensen die de weg kwijt zijn. We hebben goed contact met Envida en kunnen daar met onze zorgen terecht. Ik vind dat ouderen tegenwoordig in Nederland toch vaak aan hun lot worden overgelaten.” BBOOST houdt gelukkig een oogje in het zeil.

Groen

Het burgerinitiatief heeft zich ook bemoeid met het groen in de buurt. “Ik zag dat er de ene dag door bedrijf A werd gesnoeid en de dag erna door bedrijf B. Dat werkt niet. Dus toen hebben we gekeken hoe het beter kan. Nu verzorgt Relim (Werkleerbedrijf voor mensen met een psychische of psychiatrische beperking en grote afstand tot de arbeidsmarkt, red.) het groen en ruimt alles op.”

Kunst in de wijk

Maar niet alleen het groen fleurt de buurt op. Op elektriciteitskastjes, voordeuren en muurtjes zijn beschilderingen te vinden. “In de tijd van minister Vogelaar zag men dat deze wijk langzaam aan het verslechteren was. We kregen daarom Vogelaargeld om dit te voorkomen. Kunstenaar Casper Kubatsh vond het hier grijs en grauw. De oud-medewerkers van de Sphinx die hier veelal wonen, kregen volgens hem niet de waardering die ze verdienden.” Dus heeft hij, als eerbetoon aan hen, patronen van het servies op de muren geschilderd. “Maar bijvoorbeeld ook een afbeelding ter ere van het beruchte café Mommers” vertelt Andre. Op de meest verrassende plekken zijn patronen, logo’s en gedichten te vinden. “Soms loopt hier een hele groep mensen met een gids door de buurt. Ze maken allemaal foto’s van de kunstwerken.”

Toekomst

Hoe kijken de twee mannen naar de toekomst van BBOOST? “Ik hoop dat we nog lang in dit pand mogen blijven” zegt Andre. Carol vult aan: “Ja, en dat er meer ondernemers en bedrijven bijkomen. We zouden het liefst nog meer mensen bereiken. Nu komen er zo’n 250 mensen naar ons jaarlijks feest. Wie weet worden dat er nog meer.”
De twee wonen beiden graag in het Boschstraatkwartier. Carol: “Ik wil me in mijn buurt op mijn gemak voelen en klaar staan voor de mensen. Dat kan hier.” Andre verhuisde van Wittevrouwenveld naar het Boschstraatkwartier voor de liefde. “Dat was wel met tegenzin, maar ik heb veel in het buitenland gewerkt, en kom altijd graag terug naar Maastricht. Dat is mijn thuis.”

BBOOST heeft een eigen website, een Facebook-pagina en is te vinden op NextDoor.

St. Maartenspoort stroopt de mouwen op

Zes jaar geleden sloot het buurthuis van St. Maartenspoort en twee jaar geleden werd het buurtplatform opgeheven. Eén gezin liet het hier niet bij zitten en startte een bewonersinitiatief. Van een grasveld in een beschut hoekje van de Gebroeders Hermansstraat werd een buurttuin gemaakt. Het bewonersinitiatief was geboren.

Dit artikel is verschenen op Thuis in Maastricht.

Te gekke buren in St. Maartenspoort

NadatSt. Maartenspoort de officiële adoptieovereenkomst met de gemeente rond was, hebben ze Angeline Hendriks-van Deelen van Mondriaan (Geestelijke Gezondheidszorg) benaderd: “Wij hebben onze planning aangepast en nu helpen de mensen die bij ons komen, ook mee in de buurttuin. Samen met de buurtbewoners van St. Maartenspoort.” Elke dinsdagochtend van 10.00-12.00 zijn zes in de weer onder het genot van een kopje koffie of thee. “Er zijn enkele mensen die altijd langs komen. Sommigen zijn erg betrokken. Die komen bijvoorbeeld bij warm weer ook op de andere dagen de plantjes water geven. En mensen die niet meer bij ons komen, blijven toch betrokken.”

Tuinadvies

Want er is genoeg te doen in de buurttuin van St. Maartenspoort. “Van 50/50 van het Leger des Heils hebben we die houten bakken gekregen. Daar staan nu kruiden in, druivenstruiken en straks tomatenplantjes.” Voor deskundig plantenadvies is Marjolijn Duckers betrokken als vrijwilliger en aanspreekpunt. Met haar kunde en inzet gaat de buurttuin volop bloeien en groeien. “Je moet wel weten wanneer je wat moet planten natuurlijk.” Uit haar tas haalt ze een zak met zaadjes en bolletjes “Kijk: zoete uien, die kunnen nu de grond in.”

Overlast

Er moet natuurlijk ook onkruid gewied worden en opgeruimd. “Er is hier gelukkig geen sprake van echt vandalisme, maar er wordt wel rommel achter gelaten. En we hebben last van hondenpoep” vertelt Angeline. Er zijn daarom bordjes gemaakt. “Hier was vroeger een hondenuitlaatgebied en sommige mensen zien het nog steeds zo. Dat is wel jammer. Maar het wordt minder.” Is er verder geen overlast? Marjolein: “In de bakken groeit van alles en dat dient als pluktuin voor de buurtbewoners. Maar soms wordt er weleens een hele plant meegenomen. Dat is eigenlijk niet de bedoeling.”

Meer dan een tuin

St. Maartenspoort

Er wordt regelmatig iets georganiseerd in de buurttuin. Halloween, Buurttuindag en een barbecue. Angeline: “De studentenvereniging Koko zit hiernaast. Zij helpen ons dan altijd. Ze zorgen voor koffie, we mogen er naar de wc. En als we willen overleggen, kunnen we gebruik maken van hun ruimte.” Er wordt nog meer georganiseerd in de wijk. “We hebben ook een Breipunt waar mensen elke dinsdag tussen 13.00 en 16.00 komen breien en haken voor €1,-. Je krijgt dan koffie of thee en materiaal om mee te handwerken. We zijn altijd op zoek naar wol en katoen, dus als mensen iets over hebben, mogen ze dat naar ons brengen.” Het Breipunt zit op de Gebroeders Hermansstraat 2 (voormalige ruimte van de KBO).

Toekomst

Terug naar de buurttuin. Wat is de toekomstdroom van de vrijwilligers? “We hopen natuurlijk dat het steeds mooier wordt. En dat de buren ’s avonds hier hun kopje koffie komen drinken, of een glaasje wijn. Wie weet gaan ze in de toekomst ook iets organiseren. Een feestje of een buurtbarbecue. Dan wordt de overlast vast veel minder.” Angeline is nu betrokken vanuit haar werk. Ook voor de ondersteuning van de vrijwilligers. “Misschien staat er over vijf jaar wel zo’n stevige club dat wij ons kunnen terugtrekken. Maar dat heeft tijd nodig.” Het zonnetje breekt langzaam door. De Buurttuin Sint Maartenspoort is nu al een heerlijke plek.

Meer informatie: https://www.facebook.com/tegekkeburen/

Op wereldreis door je eigen buurt

serve the cityServe the City: een mooi initiatief dat over de hele wereld wordt uitgevoerd. Door burgers, gezinnen, mensen zoals jij en ik. Ik sprak met een gezin in Maastricht dat zich actief in zet voor Serve the City. Het artikel is ook te lezen op Thuis in Maastricht. 

 “Als veel mensen allemaal een beetje doen, dan maken ze samen een groot verschil” zegt Juul (15). Samen met zijn zus Puck (13) is hij vrijwilliger bij Serve the City. Ze organiseren etentjes voor vluchtelingen en ouderen, een inzamelactie voor voedselpakketten en klusdagen in de wijk. “Hier leer ik meer dan van een betaald bijbaantje.”

De vader van Juul en Puck werkte als vrijwilliger bij het AZC. Toen een van de bewoners jarig was, vroeg Puck of hij ook een verjaardagstaart had. Het antwoord was nee. Dus organiseerde ze samen met haar vader en broer een etentje. Zo is het idee van een maandelijks familiediner voor vluchtelingen en de vrijwilligers van het AZC geboren.

Serve the city

Het gezin werd vervolgens benaderd door de organisatie van Serve the City. Het doel van deze organisatie is liefde verspreiden en verbinding maken tussen mensen. Ze organiseren onder meer het Community Dinner Ouderen. Ceriel, Juul en Puck vonden hun eigen familiediners zo gezellig dat ze hier ook aan hebben meegeholpen. Juul: “Er zijn best veel eenzame oudere mensen in Maastricht. Door het diner komen ze met anderen in contact en maken gezellig een praatje.”

Waardevol

Wil een jongen van 15 niet liever wat bijverdienen met bijvoorbeeld vakkenvullen in plaats van vrijwilligerswerk doen? “Ik ontmoet nu heel veel verschillende soorten mensen. En ik leer van ze. Dat vind ik meer waard dan een bijbaantje.”

Puck volgt tweetalig onderwijs. Om toegelaten te worden vroeg school of ze in de toekomst naar het buitenland wilde. Puck: “Ik hoef de wereld toch niet over om Engels te leren? In mijn wijk wonen mensen uit allerlei landen. India, Litouwen, Amerika.” Ceriel vult aan: “Ik kan mijn kinderen geen wereldreis bieden, maar hier in de wijk en tijdens de familydiners ontmoeten ze altijd verschillende nationaliteiten. Dat vind ik heel waardevol.”

Porta Mosana serves the city

Eind 2016 hadden Juul en Puck een nieuw idee: een inzamelactie voor pakketten voor de voedselbank. Tijdens een concertavond van Porta Mosana kregen ze het podium om hier iets over te vertellen. “Er zijn in Maastricht zo’n 2900 kinderen die in armoede leven. Als iedereen een kleine bijdrage levert, hebben we zo een pakket bij elkaar” vertelt Juul.

Ceriel: “Doordat een gezin een voedselpakket krijgt, kunnen ze misschien hun kind naar een sport- of hobbyvereniging laten gaan. Zo komen mensen uit hun situatie.” Vanaf woensdag 11 januari worden op Porta Mosana tweewekelijks producten ingezameld voor de drie voedselbanken in Maastricht. “Hopelijk gaan andere scholen dit ook doen!” zegt Puck.

Jij en je wijk

Puck en Juul doen ook mee aan klusjesdagen van Serve the City: “Dan gaan we bijvoorbeeld propjes prikken in de wijk. Zo kom je ook in contact met mensen”. Ceriel: “Mensen zeggen weleens ‘vroeger was het beter’. Maar dat is volgens mij niet zo. Vroeger wist je gewoon wie je buren waren. Door met elkaar in contact te komen, weten we elkaar te vinden en kunnen we elkaar helpen.”

Toekomstdroom

Wat is de droom van de twee tieners? “In 2030 wil Maastricht klimaatneutraal zijn. Hoe mooi zou het zijn als we dan ook armoedeneutraal zijn?” stelt Juul. “We hebben nu gezien hoe snel je een verschil kunt maken.” Juul en Puck zijn met hun vader ook al bij de burgemeester geweest: “Zij was ook erg enthousiast!”

Maastricht gaat anders denken

omdenkenOmdenken: het anders omgaan met vragen. Ik sprak de initiatiefnemers van het eerste Omdenkcafe in Maastricht. Op de website van Thuis in Maastricht is dit artikel ook te lezen.

“Met het Omdenkcafé willen we Maastricht leren omdenken: anders nadenken over bestaande vraagstukken” vertelt Peter Diepenhorst. “Als je de oplossing zoekt binnen dezelfde denkkaders als het probleem, dan kom je er niet uit” vult Chris den Hamer aan. Beiden zijn betrokken bij het eerste Omdenkcafé in Maastricht: een plek om samen tot nieuwe inzichten te komen.

In Rotterdam zette Peter al eerder een Omdenkcafé op. “Dat was gericht op de transitie binnen de zorg. We hadden het niet alleen over de problemen die dit met zich mee bracht. We spraken samen met cliënten over hun manier van denken over die problemen. Zij, maar ook beleidsmakers en de politiek deelden hun ideeën. En zo werden samen nieuwe oplossingen bedacht. Burgerparticipatie is een mooi idee, maar mensen willen ook resultaat zien.”

Het omdenken van Maatschappelijke kwesties

Peter en Chris komen met elkaar in contact tijdens een bijeenkomst van de gemeente. Chris: “Als voorzitter van de Stichting 360Zuid ben ik altijd op zoek naar sociale en maatschappelijke innovatie. Het idee van het Omdenkcafé past hier perfect bij. In Maastricht willen we ons richten op maatschappelijke kwesties.”

26 januari 2017 is de eerste bijeenkomst van het Omdenkcafé in de Evenementenzaal van de Coöperatie Blauwdorp. Peter: “Er is een optreden van een lokale artiest, ruimte voor discussie en een netwerkmaaltijd om samen na te praten.” Over de toekomst zegt Chris: “We willen graag elke maand een Omdenkcafé organiseren. En hopelijk in de toekomst een Omdenkhuis oprichten. Een plek waar mensen met initiatieven op het gebied van sociale en maatschappelijke innovatie samenkomen en samenwerken.”

Innovatie initiatieven

Waarom zijn de twee zo betrokken bij het Omdenkcafé? “Ik ben altijd al bezig geweest met omdenken en ben zelf ook wel een buitenbeentje” vertelt Peter. Een jaar geleden kwam hij voor de liefde naar het zuiden. Hier wil hij ook graag iets betekenen voor de maatschappij. Chris is filosofisch onderzoeker en heeft gewerkt binnen het onderwijs en het bedrijfsleven. “Ik zou graag ooit een Centrum voor Innovatie oprichten. De Stichting 360Zuid is een mooi begin. Er zijn in Maastricht genoeg vernieuwende initiatieven, maar nog erg versnipperd. Het Omdenkcafé kan dit samen brengen.”

Peter en Chris hopen op een gemêleerd gezelschap tijdens het Omdenkcafé. “Bewoners, maar ook mensen uit de lokale politiek. Het zou mooi zijn als Maastricht de tweede stad wordt met een goedlopend Omdenkcafé” besluit Peter. Het Omdenkcafé is 26 januari van 15.30-19.00.

 

Wijzelf regelen hulp

wijzelfNu de zorg te duur wordt en de overheid zegt dat we meer moeten participeren en het ‘samen moeten oplossen’ klinkt er veel verzet. Hier en daar gaan mensen samen aan de slag. Zoals de inititiatiefnemers van Wijzelf in Maastricht&Heuvelland. Ik interviewde een van de zorgaanbieders.

Wat is wijzelf?

Misschien wil jouw buurvrouw graag een ander een handje helpen. En is iemand anders juist op zoek naar hulp. Hoe komen zij nu met elkaar in contact? Via Zorgcoöperatie Wijzelf Maastricht en Heuvelland is dat mogelijk. Zorgaanbieders en zorgvragers vinden elkaar op de website. En als dat online niet lukt, dan kunnen ze terecht bij een van de contactpunten van samenwerkingspartner The Masters Service&Care.

Wijzelf wil een aanvulling zijn op de bestaande zorg. Mensen die om wat voor reden dan ook niet bij de reguliere hulp terecht kunnen of liever hun zorg zelf regelen, vinden die bij Wijzelf. En wie graag iets voor een ander wil doen, vrijwillig of betaald, kan dat hier aanbieden.

Adrienne van den Eijnden is een van die zorgaanbieders. “Ik heb op de website een profiel aangemaakt waarin ik omschrijf welke hulp ik mensen kan bieden.” Boodschappen doen, voor de huisdieren zorgen of naai- en verstelwerk, Adrienne draait er haar hand niet voor om. “En schoonmaken doe ik ook. Ik ben een echte poetsmiep!”

Via hun eigen profiel kunnen zorgvragers zien wie welke zorg aanbiedt. Adrienne: “Ik kreeg laatst een berichtje van een dame die op zoek is naar iemand die haar ramen wil lappen”. Binnenkort spreken de twee af om kennis te maken. Voor Adrienne maakt het niet uit in welke buurt de ander woont. “Ik fiets door heel Maastricht als het nodig is.”

In het verleden heeft Adrienne zelf ook thuishulp gehad. “Dat was voor praktische zaken, maar ook voor sociale activering. Dit heeft voor mij heel veel betekend. Ik vind het fijn om nu via Wijzelf iets voor iemand anders te betekenen. Het is voor mij ook een manier om een nieuwe weg in te slaan.”