nb-3546

Eethuis Farèn: veel meer dan lekker eten

Op de plek waar de Groene Loper de Frankenstraat ontmoet gebeurt iets bijzonders. Bij het eethuis van Farèn Sallak krijgen bezoekers niet alleen heerlijke salades, een gezonde lunch of een kopje koffie. “Ik wil een bijdrage leveren aan de gezondheid van mensen én aan hun geluksgevoel.”

Dit artikel schreef ik voor Mijn Groene Loper. De foto is van Fred Berghmans.

Stralen

16 jaar lang was Farèn maatschappelijk werkster, ze volgde de sportacademie in Tilburg en werkte met vluchtelingen. Nu heeft ze haar eigen eethuis. Waarom deze carrièreswitch? “In de praktijk heb ik gezien dat voeding de brandstof is van zowel ons lichaam als van onze geest. Mijn visie is dat je door voeding, maar ook door beweging en ontmoeting gezond kunt leven.” Als maatschappelijk werkster luisterde ze naar de problemen van mensen. “Mijn mogelijkheden waren toen beperkt tot de spreekkamer. Hier ben ik gastvrouw en help ik vanuit de positieve kant. Ik kan mensen laten stralen door mijn eten, al is het maar voor vijf minuten. Of als ik zie dat ze een praatje maken met iemand van een andere tafel of lekker lachen: dan ben ik blij.”

Verlengde van thuis

Het werken met en voor mensen is de rode draad in haar leven. Als klein kind nam Farèn het al op voor gepeste klasgenoten. De stap naar een eigen eethuis is dus eigenlijk heel logisch, achteraf bezien. In de zomer van 2017 begon ze in Wyck, maar al gauw was deze ruimte te klein. Wycker Soep Sap Salade verhuisde naar Frankenstraat 200 en werd omgedoopt tot Farèn. “Die stap was best spannend, er waren ook mensen in mijn omgeving die me dit hebben afgeraden. Maar ik zie de potentie van deze omgeving. Als je nu al ziet hoe mooi het is geworden. Deze wijk biedt mij enorm veel diversiteit. Ik zie vooral de overeenkomsten tussen mensen, van de verschillende culturen kan ik leren. En eten is een brug.” Farèn werkt elke dag van ’s ochtends tot ’s avonds laat, zeven dagen in de week. “Maar ik geloof hierin. En dit voelt als een verlengde van mijn huis. Wat wil je nog meer?”

Voor Farèn naar de Groene Loper

Monique en Peter zijn fans van Farèn van het eerste uur. “Toen ze nog in Wyck zat, was dat voor mij een cadeautje. Nooit meer zelf koken!” lacht Monique. Vanwege de gezondheid van haar zoon was ze jarenlang op zoek naar het juiste dieet. “Ik kwam erachter dat vers eten, bereid zonder pakjes, het beste is. En zo werkt Farèn ook.” De verhuizing naar de Frankenstraat vormt voor Monique geen belemmering: “Nee, hoor, ik heb mijn route gevonden.” Ook Peter gaat graag een blokje om voor de nieuwe locatie. “Vanuit Wyck steek je zo over bij het station.” Hij kwam dankzij zijn buurvrouw bij Farèn terecht. “Ik vind het een prachtige keuze die ze gemaakt heeft om te verhuizen. In Wyck had ze geen terras, hier wel. En het eten met speciale kruiden en de manier waarop zij haar gasten ontvangt, dat maakt de zaak.”

Farense tomatensoep

Op de kaart staan sapjes, soepen en salades. Maar ook gefermenteerde groente en chutneys. Gedroogde limoen, rozenwater, saffraan en komijn komen vaak terug in haar gerechten. Farèn groeide op in Iran. Door haar moeder werd ze de weggestuurd als ze wilde helpen met koken. “Zij vond dat ik moest studeren. Van mijn oma leerde ik de fijne kneepjes van de Perzische keuken. Oma kookte heel zorgvuldig. Het moest gezond zijn, van eerlijke producten, lekker en er mooi uit zien.” Zo werden de recepten van generatie op generatie doorgegeven, steeds met een eigen toevoeging. “Laatst zei iemand: ‘dit is helemaal geen Iraanse tomatensoep’. Dan zeg ik: ‘klopt, dat is Farense tomatensoep!’”

 

burendag

Reportage | Burendag op het Oranjeplein

Burendag in je eigen buurt, wat wil je nog meer? Zaterdagmiddag. De zon schijnt en op het grasveld aan het Oranjeplein komen buren uit Wyckerpoort, Wittevrouwenveld en Scharn bij elkaar. Hun buurten waren jarenlang door de A2 van elkaar gescheiden. Buren die elkaar dankzij de Groene Loper weer ontmoeten. En samen – op Burendag – eten, drinken, lachen én bewegen.

Helpende handen tijdens burendag

“We zijn voor de zomervakantie begonnen met de voorbereidingen”, vertelt Bernadette de Boer uit Wyckerpoort. “Met zo’n vijf mensen uit de verschillende buurten hebben we anderen uit de wijk gevraagd of ze iets wilden doen tijdens Burendag. Een workshop geven of hapjes maken. En vandaag komen omwonenden ook spontaan langs en brengen bijvoorbeeld een schaal druiven.” Ondertussen worden er flessen water aangesleept voor het zetten van koffie. “De stroom krijgen we via het aggregaat van de aannemer, daar zijn we heel blij mee. Maar we hebben geen waterpunt” lacht Zus Dassen uit Scharn, medeorganisator.

De koffie is gesponsord door Blanche Dael, de bekertjes door het Oranje Fonds. “Het grote schaakspel dat hier straks in het park komt te staan, wordt ook door het Oranje Fonds gesponsord.” De Stichting Stadspark Maastricht Oost is eveneens vertegenwoordigd. Op een grote poster staan de plannen voor de inrichting van het park. Zus: “We vragen mensen vandaag om een kleine donatie voor de Burendag. Als er geld over is, gaat het naar de Stichting. Zo komt het toch het park ten goede.”

Van straat naar buurt

Bernadette en Zus hadden vroeger weleens een straatfeest, maar nog nooit organiseerden ze iets voor de buurten tezamen. “Toen de A2 er was, stak je toch niet zo snel over”, zegt Zus. “En er is nu veel meer rust,” vult Bernadette aan. “Als je hier wandelt, zeggen mensen elkaar weer gedag en maken een praatje.” Op het grasveld worden ondertussen doeken neergelegd. De workshop yoga begint. Op een grote banner ontstaat een kunstwerk: kinderen tekenen en verven onder begeleiding van Marijk Greweldinger van het Brede Spoor. “Het eindresultaat wordt straks opgehangen in de nieuwe Albert Heijn”, vertelt Zus. Er klinkt alvast muziek voor de workshop salsadansen.

Via de buren

Kim Steeghs zag bij de buren de poster hangen en besloot langs te komen. “Het is hartstikke gezellig! Ik vond het ook leuk om de vorderingen aan de Groene Loper te volgen. We werden goed op de hoogte gehouden. Het park gaat zeker iets voor de buurt betekenen. Dat zie je op zo’n dag als vandaag al.” In de verte begint ondertussen de kinderyoga. Sportdocent Angelique Rogers is klaar met haar yogales. “Een van mijn overburen zit in de organisatie en vroeg of ik een workshop kon geven. Dat wilde ik wel!” Zelf heeft Angelique weinig overlast gehad van de werkzaamheden. “Ik fiets veel en het was soms even zoeken naar een oversteekplaats. Ach, je past je gewoon aan. Nu is het een stuk rustiger op de weg. Dat is fijn. En ik vind het allemaal heel snel gegaan.”

Dit artikel is ook te lezen op de website van Mijn Groene Loper.

Fotografie: Fred Berghmans.

Tapijn

Mijn Groen Maastricht | Tapijn

Zelf aan de slag met een stukje groen in uw buurt? Andere buren leren kennen op een gezellige manier? Mijn Groen Maastricht denkt met u mee. Zo krijgt groen een bijzondere plaats in de buurt. Op Thuis in Maastricht leest u over bijzondere initiatieven waar bewoners het openbaar groen in hun omgeving zelf beheren.

Nieuwe pilot in Tapijntuin: sociaal groenbeheer

“Ik vind het schitterend wat hier gebeurt. Een tuin is natuurlijk leuk, maar in de Tapijntuin worden heel veel verschillende doelgroepen bereikt” zegt wethouder Jim Janssen. Op 15 juni gaf hij het startsein voor de nieuwe pilot. “We gaan een jaar lang mensen met afstand tot de arbeidsmarkt een rol geven in het beheer van Tapijn en een deel van het Aldenhofpark” vertelt bestuurslid Rabbe Dormans.

Ontmoeten

De Tapijntuin wil zorgen voor bewustwording van een gezonde levensstijl, kennis over duurzame voedselcultuur en saamhorigheid in de stad. Hierdoor is het een verzamelplek van de meest uiteenlopende mensen. Omwonende, gepensioneerden, studenten, vluchtelingen. “Vooral in het weekend wordt hier veel Engels gesproken. Dan komen allerlei internationale studenten. Ze willen graag mensen uit Maastricht ontmoeten. En waar kan dat beter dan in een tuin?” aldus Nanin Peters, bestuurslid. Tussen de fruitboompjes, posteleinplantjes en artisjokken wordt onder leiding van de tuinman hard gewerkt. En tussendoor even lekker in de zon gezeten.

Sociaal Groenbeheer

Vandaag is gestart met de nieuwe pilot. Wat houdt dit in? “We gaan twee dagdelen samenwerken met mensen die zonder werk zitten of behoefte hebben aan dagbesteding” zegt Rabbe. “Maar ze gaan niet alleen snoeien en schoffelen. We leren ze ook van alles over de natuur en de filosofie achter onze tuin.” En dat is precies wat de gemeente Maastricht, een van de samenwerkingspartners, graag ziet. Wethouder Jim Janssen: “Door mensen op deze manier te betrekken, zorg je voor binding. Ze gaan weer samen meedoen.” Geïnteresseerden kunnen zich aanmelden via de website van Tapijn.

Ook aan de slag?

Ziet u een stukje openbaar groen in de buurt dat u graag samen met andere bewoners wilt beheren? Dat kan! Pieter van den Kerkhof is vanuit de gemeente betrokken bij Mijn Groen Maastricht. “Mensen kunnen een berichtje sturen naar mijngroen@maastricht.nl. Wij komen dan eerst kijken over welk stukje het gaat. En er moeten genoeg mensen betrokken zijn. Dan heeft het de hoogste kans om te slagen.”

Afspraken

Bewoners en gemeente sluiten vervolgens een ‘adoptieovereenkomst’. Pieter: “Dat is enkel bedoeld, zodat wij weten welk openbaar groen niet meer door ons wordt beheerd. Het zou zonde zijn als Stadsbeheer een stukje grond aanharkt, waar bewoners net gezaaid hebben.” En dan? Kunnen bewoners gewoon hun gang gaan? “Nee, sommige stukken openbaar groen zijn op een bepaalde manier ingericht. Dan zijn de struiken bijvoorbeeld onderdeel van een patroon. Die mogen dan niet verwijderd worden. Maar dit vertellen we er vooraf wel bij, zodat de bewoners weten waar ze aan toe zijn.”

De nieuwe beheerders van het groen kunnen ook rekenen op ondersteuning. Ze kunnen een beroep doen op Nelle Driessen van CNME. “Ik geef graag tips over welke planten ze het beste waar kunnen neerzetten. En welk gereedschap geschikt is of wanneer ze moeten snoeien.” Kijk voor plantsoenen die al beheerd worden door bewoners op Groen Maastricht.

Op de website van Thuis in Maastricht zijn de artikels over Mijn Groen Maastricht ook te lezen.

 

Interview | Wittevrouweveld langs de leefbaarheidslat

Enkele weken geleden vonden de bewoners van Wittevrouwenveld een flyer op hun deurmat. Het Veilige Buurten Team (VBT) had onderzoek gedaan naar de leefbaarheid in hun wijk en bracht verslag uit. Op 7 juli sluit het team aan bij de het Buurtcafé in het Trefcentrum om samen met bewoners aan de slag te gaan met de resultaten van het onderzoek.

Wittevrouwenveld

Langs de deuren

Marjolein Luimes is Opbouwwerker bij Trajekt en vanaf 1 januari werkzaam in de wijk Wittevrouwenveld. Samen met medewerkers van de gemeente, politie en woningcorporaties zit zij in het VBT. Voor het leefbaarheidsonderzoek gingen ze enkele maanden geleden bij de bewoners langs. Overlast van de jeugd en inbraak waren veelgehoorde problemen. De vele voorzieningen in de buurt worden genoemd als pluspunt.

Spuien

“Mij is opgevallen dat de bereidheid om te praten erg groot is bij mensen. Ze hebben zorgen en voelen zich vaak in de steek gelaten. Door de woningbouwvereniging, de gemeente of andere instanties. Daardoor is de meldingsbereidheid bij sommige mensen ook enorm gedaald. Dus het is goed dat we dit doen. Mensen moeten weer vertrouwen krijgen dat er iets gedaan kan worden aan de leefbaarheid in hun wijk.”

Actie

Maar hoe dan? Voor het VBT is het belangrijk dat er geluisterd wordt naar de bewoners. Vervolgens gaan ze samen met hen aan de slag. Marjolein: “Dus daar moet wel een kanteling plaats vinden. We hebben de mensen uit de wijk echt nodig om samen tot een oplossing te komen.” Op 7 juli kunnen bewoners naar het Trefcentrum komen. “We willen dan kleine werkgroepjes maken van mensen die iets voor de leefbaarheid willen betekenen. Dat hoeft niet heel groots te zijn. Een whatsapp-groep starten met de buurt kan al helpen. Of samen het groenbeheer in de straat aanpakken. Hier is ook budget voor beschikbaar om bijvoorbeeld plantjes te kopen. In enkele straten staan al plantjes in de boomspiegels en dat heeft een positieve invloed op het aanzien van de straat.”

Sociale buurt

De saamhorigheid werd ook geregeld door de bewoners genoemd. “Wittevrouwenveld is van oudsher een hele sociale volkswijk, waar de mensen ’s avonds gezellig samen voor het huis zitten. Maar er is veel veranderd. Dat noemen de mensen die ik heb gesproken ook vaak. Het is niet meer zoals vroeger, zeggen ze dan. Oude en nieuwe bewoners mengen niet altijd gemakkelijk” vertelt Marjolein. De overlast van de jeugd bestaat vooral uit het hard rijden met scooters en hufterig gedrag. “Iemand die stevig in zijn schoenen staat, spreekt zo iemand wel aan. Maar een oudere dame durft dat niet. En alleen ’s avonds over straat lopen door de wijk is ook niet voor iedereen zo vanzelfsprekend.”

Vervolg

Marjolein hoopt dat er veel bewoners naar de bijeenkomst van 7 juli komen. “We willen echt samen met de mensen van Wittevrouwenveld aan de slag. We zijn samen verantwoordelijk. Het VBT kan alleen samen met buurtbewoners de leefbaarheid aanpakken. Zonder buurtbewoners die zich willen inzetten voor hun straat, zal er niet veel veranderen.”

Dit interview is te lezen op Thuis in Maastricht.

Reportage | Carré: studentenstudio’s tussen Maastrichtenaren

Aan de Tongerseweg ligt Carré: 143 studentenstudio’s in de voormalige sigarenfabriek Philips Tabak. Na 15 jaar leegstand is er een jaar geleden een nieuwe invulling gegeven aan het gebouw. Lara Unlu is een van de eerste bewoners. Jos en Elly Brouner wonen schuin tegenover het pand. Hoe leven studenten en Maastrichtenaren hier samen?

Wonen met pleziercarre

Jos woont zijn hele leven al in Maastricht. Ruim 40 jaar geleden trouwde hij met Elly en samen wonen ze sinds 1984 met veel plezier aan de Tongerseweg. “Toen bekend werd dat hier studentenwoningen kwamen, is er een informatieavond voor de buurt georganiseerd. We maakten ons vooral zorgen over mogelijk geluidsoverlast” vertelt Jos. Dat is gelukkig niet het geval. “Als er harde muziek tot laat in de avond klinkt, dan kunnen we Tim Gielen van Studentenservicebureau Jules bellen. Het wordt dan altijd snel opgelost. De laatste keer hadden de andere studenten er zelf ook last van” lacht Jos.

Studeren in Maastricht

Voor student Lara is Tim ook geen onbekende. “We zitten met alle huurders in een What’s App groep en hij reageert altijd heel snel op onze vragen. Tim heeft nog net geen EHBO-kistje klaar staan voor als iemand zijn teen stoot. Daar maken we weleens grapjes over.”

Vijf jaar geleden kwam Lara in Maastricht studeren. Ze is geboren in Turkije en heeft in Engeland op school gezeten. Haar keuze voor Maastricht was vrij willekeurig. “Ik werd niet ingeloot op de scholen in Engeland waar ik me voor had ingeschreven. Toen iemand enthousiast over de Universiteit Maastricht vertelde, ben ik naar een open dag gegaan. Zo ben ik hier terecht gekomen.”

Luxe

Na een aantal jaren in verschillende studentenhuizen, hoorde Lara over de studio’s in Carre. “Ik vond het tijd om echt alleen te gaan wonen. En tegelijkertijd vond ik het ook wel spannend. Ging ik me niet eenzaam voelen?” Lara verhuisde in juli 2016. Van die eenzaamheid is geen sprake: “We hebben best veel contact onderling. En Tim staat altijd voor ons klaar. Hij attendeerde ons er zelfs op wanneer de restzak naar buiten moest. Als je particuliere studentenhuizen gewend bent, dan is Carré echt luxe.”

Afval

Over dat afval is wel wat gedoe in de straat, vertelt Jos. De studenten van Carré hebben inmiddels een eigen afvalcontainer op het terrein, met een pasjessysteem. Omdat dit systeem in het begin nog niet werkte, kregen ze van Jules een rol restzakken. Het afval werd tijdelijk elke week opgehaald. Waardoor is er dan toch overlast? Jos: “Als er zakken niet opgehaald worden, gaan kinderen er tegen schoppen en maken dieren ze open. Met alle gevolgen van dien. Er ligt hier regelmatig rotzooi op de stoep.”

De Gemeente Maastricht geeft aan dat de overlast komt door het verkeerd aanbieden van de restzak. “We weten natuurlijk niet van wie die zakken zijn, maar bewoners kunnen gewoon de afvalkalender blijven volgen” aldus Stefan Gybels, perswoordvoerder op het gebied van afvalbeheer. Vermoed wordt dat het probleem is ontstaan, doordat andere bewoners ook hun restzak wekelijks buiten gingen zetten. Deze worden echter maar een keer in de twee weken opgehaald. “Als dit probleem blijft aanhouden, dan gaan we hier als gemeente actie op ondernemen. Mensen kunnen sowieso altijd een melding bij ons doen.”

Lara: “We kunnen nu de afvalcontainer gebruiken, dat is echt fijn. Voordat hier een milieuperron was, lieten we het op de groepsapp weten wanneer iemand met de auto naar het milieuperron ging, zodat iedereen het gescheiden afval kon wegbrengen.” Jos wijst naar de restzak die aan de straat staat. “Voorlopig is het probleem helaas nog niet opgelost.”

Dit artikel staat ook op Thuis in Maastricht.

March for Science op 22 april

MarchDe dag na de inauguratie van Donald Trump werd in Washington een Women’s March georganiseerd. Als snel ontstond het idee voor een March for Science op 22 april. Inmiddels doen over de hele wereld meer dan 500 steden mee. “Maastricht mag natuurlijk niet ontbreken. In tijden van ‘alternative facts’ is de wetenschap de bewaker van de waarheid en onze democratie” zegt Judith van Gorp, een van de organisatoren.

Pizza en wijn

Judith is research-scientist op de Brightlands Chemelot Campus (DSM) en woont in Scharn, Maastricht. “Toen mijn collega Jens Thies (Director Science & Innovation bij DSM) over de March for Science hoorde, werd hij meteen enthousiast. Tijdens een avondje pizza en wijn heeft hij mede-organisator Nathalie Ummels (Universiteit Maastricht) opgejut.” Het resultaat was duidelijk: “We gaan ervoor!”. Sophie Kells van de Universiteit Maastricht sloot aan en de organisatie was geboren.

“No Science, No Evidence, No Truth, No Democracy”
Dr. Katie Gibbs, Evidence for Democracy

Last minute March

Ze hadden nog zes weken voorbereidingstijd, want de datum was al bepaald. “22 april is Earth Day. Een betere dag om aandacht voor de wetenschap en de waarheid te vragen is er niet. Dus we moesten snel handelen.” In Amsterdam wordt ook een March for Science georganiseerd. “Maar het was meteen duidelijk dat we niet met z’n allen in bussen naar Amsterdam zouden gaan. Dat krijg je op Earth Day niet verkocht. Met alle Kennis-As ontwikkelingen, universiteiten en hogescholen, onderzoeksbedrijven en met Maastricht als bakermat van de moderne EU moest er juist in deze regio een sterk geluid komen voor de wetenschap en de democratie. Dus: we organiseren het hier, in Maastricht.”

Route

“Eerst zijn we naar de Gemeente gestapt. Daar waren ze erg behulpzaam en we kregen een ‘go’ voor onze plannen. Zaterdag verzamelen we vanaf 11.00 op Plein 1992. Daarna gaan we om 12.15 uur via de Servaasbrug via Het Bat naar het Stadspark en over de Hoge Burg lopen we weer terug naar Plein 1992. Aansluitend zijn hier drie lezingen, o.a. van Rianne Letschert, Rector Magnificus aan de Universiteit Maastricht. Dan zal het belang van de wetenschap voor onze democratie en samenleving nogmaals onderstreept worden. En het belang voor Europa.” Met 25 jaar Het Verdrag van Maastricht is Plein 1992 de perfecte plek.

Voor wie?

Maar wie lopen er zaterdag mee? “Iedereen is welkom, van 0 tot 100 jaar. We streven juist naar zoveel mogelijk diversiteit. De wetenschappers moeten uit hun ivoren toren komen en contact zoeken met iedereen. We proberen via de universiteit de studenten te bereiken, via scholen de kinderen en hun ouders.” Want naast lopen voor de wetenschap is er van alles te doen op 22 april. Mad Science laat kinderen op een leuke manier met wetenschap in aanraking komen. “We willen ze laten zien dat je altijd de ‘waaromvraag’ moet blijven stellen. Neem nooit iets klakkeloos aan. En natuurlijk is er silly putty en witte labjassen om mee te spelen. Ook voor de volwassenen met een jong hart.” lacht Judith. In het kader van Earth Day organiseren het Natuur Historisch Museum Maastricht en Centre Ceramique diverse tentoonstellingen. Het Continium organiseert een filmvoorstelling van ‘Down to Earth’. “Dus je kunt het perfect combineren met de March forScience!”

Foto: Indigo, Sirius en Aurora Mullikin zijn al klaar voor de March for Science!

Dit artikel heeft op Thuis in Maastricht gestaan.

Dynamische Week op Kindcentrum Dynamiek

Voor Thuis in Maastricht mocht ik drie leerlingen van Kindcentrum Dynamiek klaarstomen voor het reporterschap. Als schoolreporters gingen Silke, Jade en Sten aan de slag en schreven over de Dynamische week op hun school.

Dynamische week

Van 10 tot en met 13 april was de Dynamische Week op Kindcentrum Dynamiek in Daalhof. Er waren negen verschillende groepen. De kinderen mochten een activiteiten-top 3 maken. Iedereen had een activiteit naar keuze. Groep 1 t/m 4 had als thema: “Later als ik groot ben” en groep 5 t/m 8 had als thema: “Toekomst”.  Sommige ouders gaven workshops over hun beroep.

Dynamische weekAlle groepjes op een rij

Groepje 1 had het over de “Toekomst van de school”. Zij leerden hoe ze moestuinen konden aanleggen. Wat is gezonde voeding? Hoe smaakt dat? En wat kun je zelf maken van gebruikte spulletjes?

Groepje 2 was het “feest”- groepje. Ze gingen hapjes van de toekomst maken en regelden het feest van 13 april.

Groepje 3 ging aan de slag met “De Gouden Wereld werkplaats”. Samen met mensen van de scouting gingen ze leren over techniek en bouwen met materialen.Groepje 4 leerde “Programmeren”. Ze gingen leren over robots en een robot besturen!

Groepje 5 had als onderwerp “De duurzame school”. Deze kinderen gingen kijken hoe ze de school energiezuiniger konden maken.

Groepje 6, 7 en 8 boog zich over de “Toekomst van de buurt”. Deze kinderen gingen buurtbewoners  interviewen en nadenken over de toekomst van de buurt! Hierbij werd gedacht aan vervoer, wonen en omgeving.

Groepje 9 ging bezig met “Milieu en natuur”. Zij gingen naar het milieu kijken en hoe ze dat kunnen verbeteren.

Dynamisch begin

De week begon met een geweldige opening. Ze gingen met een tijdmachine naar het jaar 2032! Daarna zijn ze de klas ingegaan en begonnen met de leuke week. De kinderen zijn deze week niet in hun eigen klas gebleven, maar werden verdeeld over groepen met verschillende leeftijden. De Kinderboerderij “Daalhoeve” heeft de hele school een lunch aangeboden. Natuurlijk zeiden wij geen ‘Nee’, dus zijn we maandag met de hele school gaan lunchen bij de boerderij. Op donderdag was het feest dat georganiseerd was door de feestgroep.

Kunstwerk

De kinderen gingen heel hard aan het werk. Twee weken geleden waren ze ook al gestart aan de voorbereiding voor een kunstwerk. Ze gingen heel creatief met wol aan de slag. Het kunstwerk is bedoeld om ook iets terug te geven aan de wijk.

Het kunstwerk werd donderdag getoond aan wethouder Gerdo van Grootheest. We hadden de groene loper voor hem uitgerold en hij heeft de resultaten van alle groepjes bekeken. De wethouder vond het ontzettend leuk om op onze school te zijn en was onder de indruk van wat iedereen gemaakt had. Als symbool dat de plannen van de kinderen in de toekomst zullen groeien en bloeien, heeft de wethouder bloemen gezaaid.

Na de afsluiting donderdag hebben de kinderen op vrijdag vrij!

www.kcdynamiek.nl

Mijn Groen Maastricht: Heugem

Voor Mijn Groen Maastricht mag ik een serie schrijven over bewoners die zelf met openbaar groep aan de slag gaan in hun buurt. Zo krijgt groen een bijzondere plaats in de buurt. Deze keer: Heugem.

Rozen op het Bolderikplein

De drie rozenperkjes op het Bolderikplein in Heugem zijn 15 jaar geleden door de gemeente aangeplant om de overlast van voetballende jeugd te stoppen. Dat werkte. Toen twee van de perkjes werden vervangen door gras en ook het derde dreigde te verdwijnen, kwamen de omwonenden in beweging. 

HeugemHulp uit Heugem

Een van de bewoners, Yvonne Raedts, stapte naar Pieter van den Kerkhof van Mijn Groen Maastricht met het verzoek om het perkje in eigen beheer te mogen nemen. Dat lukte. Samen kwamen ze op het idee om ook de overige buurtbewoners hierbij te betrekken. Door een briefje huis aan huis te bezorgen, stroomden de aanmeldingen om mee te helpen binnen. Inmiddels hebben 11 van de 22 huishoudens zich aangemeld. “Er kwamen een heleboel positieve reacties. Alle deelnemers vinden het echt een heel leuk initiatief”.

Saamhorigheid

Cees van Mameren woont al bijna 30 jaar aan het Bolderikplein. “Vroeger hadden we elk jaar een Pleinfeest. Dat was erg gezellig. Iedereen hielp een handje mee. Er waren hapjes, drankjes en muziek. Maar door verhuizingen en het vele werk dat het feest met zich meebracht, is deze traditie verwaterd.” Nu het rozenperk in het beheer komt van de omwonenden, hoopt Cees dat die saamhorigheid weer een beetje terugkomt. “Ik hoop dat hierdoor mensen weer wat meer met elkaar in contact komen. En misschien worden er straks nog andere activiteiten georganiseerd.”

Feestelijke overdrachtHeugem

Wethouder Jim Janssen droeg gisteren officieel het stokje, of liever de schep, over aan de buurtbewoners. Van tevoren had Cees al wat schoonmaakwerk verricht en heeft de gemeente gezorgd voor houtsnippers. Met een glaasje werd er geproost op het rozenperk van de bewoners aan het Bolderikplein.

Lees hier meer informatie over Mijn Groen Maastricht.

Burgerinitiatief Boschstraatkwartier: niet op haar mondje gevallen

Boschstraatkwartier

De activiteiten van BBOOST (Burgerinitiatief Boschstraatkwartier Oost) zijn eindeloos. Van kaarten en biljarten tot samen eten en een gratis bibliotheek. Maar ze doen meer. “We zijn niet bang om ons ergens tegenaan te bemoeien,” vertelt voorzitter Carol Berghmans, “maar dat doen we altijd op een positieve manier.” 

Dit artikel was te lezen op de website van Thuis in Maastricht.

Hoe het begon in het Boschstraatkwartier

Tien jaar geleden had de buurt erg veel drugsoverlast. “Door de donkere hoekjes hadden dealers en drugsrunners hier vrij spel. Ik ben toen samen met mijn vrouw en een paar buurtbewoners in actie gekomen.” Op de plek waar veel in drugs werd gehandeld, maakten ze een jeu-de-boulesbaan. Andre Simons: “Doordat we daar nu regelmatig met een man of 15 zijn, blijven die dealers weg. Het probleem is opgelost en de buurt krijgt er iets voor terug.”

Succesvol

Vanuit deze actie is het Burgerinitiatief verder gegroeid. “Er was al een buurtplatform dat een keer per jaar een groot pleinfeest organiseerde.” Carol, Andre en enkele andere bewoners wilden echter meer. “We kwamen de eerste jaren altijd samen bij mij thuis. Zo organiseerden we bijvoorbeeld een straatvoetbaltournooi. En mensen wisten ons steeds vaker te vinden als ze een vraag hadden of als iemand zich per ongeluk had buitengesloten” vertelt Carol. BBOOST werd zo succesvol dat ze op zoek moesten naar een eigen locatie. Na een jaartje aan het Bassin gezeten te hebben, konden ze in het pand aan de Zwanenstraat terecht. Inmiddels zijn er ruim 20 vrijwilligers werkzaam.


Tijd

BoschstraatkwartierCarol en Andre zijn de gezichten van de buurt geworden. “We kunne
n er allebei gelukkig veel tijd in steken” zegt Carol. “En we remmen elkaar ook af als het te veel wordt” vult Andre aan. Inmiddels zijn er zoveel vrijwilligers dat de heren niet meer elke dag in de Buurtwoonkamer hoeven te zijn. Carol: “We hebben door de jaren heen een groot netwerk opgebouwd en kennen de weg binnen het Maastrichtse goed. Regelmatig trekken we aan de bel als er misstanden zijn. Bij het Bassin komen nu bijvoorbeeld verlichting en camera’s te hangen, zodat mensen zich veiliger voelen.”

Ouderen

In het Boschstraatkwartier wonen tegenwoordig veel ouderen. Die komen graag even langs bij de Buurtwoonkamer voor een kopje koffie of een potje biljart. Carol heeft toch ook wel zorgen: “Andre en ik komen veel bij mensen thuis en dan zie je toch soms schrijnende gevallen. Mensen die de weg kwijt zijn. We hebben goed contact met Envida en kunnen daar met onze zorgen terecht. Ik vind dat ouderen tegenwoordig in Nederland toch vaak aan hun lot worden overgelaten.” BBOOST houdt gelukkig een oogje in het zeil.

Groen

Het burgerinitiatief heeft zich ook bemoeid met het groen in de buurt. “Ik zag dat er de ene dag door bedrijf A werd gesnoeid en de dag erna door bedrijf B. Dat werkt niet. Dus toen hebben we gekeken hoe het beter kan. Nu verzorgt Relim (Werkleerbedrijf voor mensen met een psychische of psychiatrische beperking en grote afstand tot de arbeidsmarkt, red.) het groen en ruimt alles op.”

Kunst in de wijk

Maar niet alleen het groen fleurt de buurt op. Op elektriciteitskastjes, voordeuren en muurtjes zijn beschilderingen te vinden. “In de tijd van minister Vogelaar zag men dat deze wijk langzaam aan het verslechteren was. We kregen daarom Vogelaargeld om dit te voorkomen. Kunstenaar Casper Kubatsh vond het hier grijs en grauw. De oud-medewerkers van de Sphinx die hier veelal wonen, kregen volgens hem niet de waardering die ze verdienden.” Dus heeft hij, als eerbetoon aan hen, patronen van het servies op de muren geschilderd. “Maar bijvoorbeeld ook een afbeelding ter ere van het beruchte café Mommers” vertelt Andre. Op de meest verrassende plekken zijn patronen, logo’s en gedichten te vinden. “Soms loopt hier een hele groep mensen met een gids door de buurt. Ze maken allemaal foto’s van de kunstwerken.”

Toekomst

Hoe kijken de twee mannen naar de toekomst van BBOOST? “Ik hoop dat we nog lang in dit pand mogen blijven” zegt Andre. Carol vult aan: “Ja, en dat er meer ondernemers en bedrijven bijkomen. We zouden het liefst nog meer mensen bereiken. Nu komen er zo’n 250 mensen naar ons jaarlijks feest. Wie weet worden dat er nog meer.”
De twee wonen beiden graag in het Boschstraatkwartier. Carol: “Ik wil me in mijn buurt op mijn gemak voelen en klaar staan voor de mensen. Dat kan hier.” Andre verhuisde van Wittevrouwenveld naar het Boschstraatkwartier voor de liefde. “Dat was wel met tegenzin, maar ik heb veel in het buitenland gewerkt, en kom altijd graag terug naar Maastricht. Dat is mijn thuis.”

BBOOST heeft een eigen website, een Facebook-pagina en is te vinden op NextDoor.

NLdoet en het LEFteam: dat komt voor de bakker!

NLDoetOp 11 maart is het een drukte van belang bij Coöperatie Blauwdorp van Stichting LEFteam. De LEFjongeren en vrijwilligers uit de buurt zijn ter ere van NLdoet hard aan het werk in het pand aan de Elisabeth Strouvenlaan. “We doen hier al jaren aan mee en nu zie je dat mensen zich spontaan melden om een handje te helpen” vertelt Robbert Smeets, oprichter en vrijwilliger.

Er wordt enthousiast geverfd, gepoetst en nieuw laminaat gelegd. Buiten worden de tuinbakken klaargemaakt voor het inzaaien. Straks groeien hier weer groente en kruiden. Vele handen maken licht werk. Eén ruimte in het voormalige schoolgebouw wordt omgebouwd tot een bakkerij voor het nieuwe project van het LEFteam: Buurzaam Koken.

Dat lust ik wel!

Robbert: “We merkten tijdens de Smaaklessen op 17 basisscholen dat je door samen te koken heel gemakkelijk contact legt. Zo praat je over onderwerpen waar je normaal misschien niet over zou beginnen. Vergelijk het met de Taarten van Abel. Daarnaast zagen we dat als kinderen zelf koken of bakken, ze het ook willen proeven. ‘Dat lust ik niet’ hoor je dan minder vaak. Zo is het zaadje geplant voor Buurzaam Koken.”

NLDoetSamen en gezond

Wat houdt Buurzaam Koken in? “Als de bakkerij halverwege mei klaar is, wordt er elke woensdagmiddag samen gebakken en gekookt. Na afloop mogen de deelnemers het eindresultaat mee naar huis nemen. We laten zien dat je met een smalle beurs ook gezond en voedzaam kunt bakken en koken. Kinderen en hun ouders zijn samen bezig en ze leren hoe je lekker en verantwoord kunt eten. Buurzaam Koken is speciaal bedoeld voor mensen met minder draagkracht. We werken daarom samen met Stichting De Gouwe. Zij kennen de doelgroep goed” vertelt Robbert.

Hulp

Een echte bakkerij bouwen kost tijd en geld. Het LEFteam heeft van het Kansfonds €25.000 aan subsidie gekregen. Daarvan wordt de bakkerij helemaal volgens de richtlijnen in orde gemaakt. “We zijn al een tijdje bezig. Dankzij de vrijwilligers tijdens NLdoet hebben we heel veel werk kunnen verzetten. Nu kunnen we weer zelf verder.”

Toekomst

Robbert en het LEFteam hebben nog genoeg plannen: “Niet alle kinderen kunnen altijd een verjaardagsfeestje vieren. Door de financiële situatie thuis of omdat ze klein wonen. Dan worden ze vervolgens ook niet uitgenodigd bij andere vriendjes of vriendinnetjes. Om dat te voorkomen willen we deze kinderen de mogelijkheid bieden om op onze locatie hun verjaardag te vieren. We zetten ze dan echt in het zonnetje en zo kunnen ze de blits maken bij hun klasgenootjes.” Met NLdoet is er weer een grote stap gezet richting deze mooie toekomstdroom.