IMG_1751

De burgemeester, de modejournalist en Alice in Wonderland

Voor Thuis in Maastricht spreek ik de meest interessante mensen, kom ik op ongewone plekken en zie ik bijzondere dingen. De buurtbewoner die met een gezamenlijke tuin de veiligheid in haar wijk wil vergroten. De ontdekkingstocht door een nieuw stukje Maastricht. En het gesprek tussen burgemeester en bekende Maastrichtse.

Een export Sjeng in gesprek met een import Sjeng

Ze houden allebei van mode, muziek en Maastricht. De een heeft wild haar en draagt het daarom altijd vast. Voor de ander is de föhn haar beste vriend. Tijdens het zevende Stadsgesprek van Debatcentrum Sphinx ging afgelopen zondag de burgemeester van Maastricht in gesprek met de Bekende Maastrichtse, Cécile Narinx.

100% Sjeng?

Geboren in Maastricht verhuisde de journaliste, ex-hoofdredactrice van Harper’s Bazaar en kersverse stijlredacteur van De Volkskrant richting Utrecht. Vanuit het Brabantse kwam burgemeester Annemarie Penn-Te Strak en voormalige Officier van Justitie via Noorbeek 26 jaar geleden in Maastricht wonen. “Ik ben een export Sjeng, jij een import Sjeng”, stelt Cécile. “Hoe was je ontvangst in Maastricht?” Van een gesloten gemeenschap waar een buitenstaander niet gemakkelijk tussenkomt heeft de burgemeester nooit iets gemerkt. “In tegendeel: ik vind de mensen hier juist heel gastvrij en open.” Is ze inmiddels 100% Sjeng? “Ik heb me wel eens laten vertellen dat je als vrouw sowieso geen Sjeng kunt worden.” Uit het publiek wordt nog de term Jeannetjegeopperd. “Ik voel me wel een echte Maastrichtenaar, maar dat vind ik van iemand die uit China hier komt studeren ook.”

De ambtsketting – een mannending

“Drie jaar geleden trad je als burgemeester aan. Zelf heb ik nieuwe schoenen gekocht toen ik een nieuwe baan kreeg. Heb jij dat ook gedaan?” vraagt Cécile. “Ja, ik wilde een nieuwe jurk, made in Maastricht natuurlijk. Het werd een gebreide. Mijn installatie was in juli, het was ontzettend warm. Dat was dus niet zo handig”, lacht Annemarie. Houdt ze bij het dragen van de ambtsketting eigenlijk rekening met haar kledingkeuze? “Ja, het moet niet te druk worden. Dus ik trek meestal een jurk aan met een eenvoudige snit. Het is nogal een opgave om de ketting te dragen. Het is echt een mannending. Als je een dikke buik hebt, hangt ie precies goed. Maar bij vrouwen hangt het precies voor je borsten, dus daar kijken mensen dan al gauw naar.”

Een stad in tweeën

Wat voor een stad trof ze destijds aan? “Er waren heel wat sneeën. Fysiek was dat natuurlijk de A2. Ik vind het ontroerend mooi hoe de tunnel ervoor heeft gezorgd dat Oost-Maastricht nu beter verbonden is met de rest van de stad.” Maar ook het verschil tussen arm en rijk en jong en oud vielen haar op. “Die tweedelingen zijn nog steeds te groot. Ik ben superblij met de studenten in onze stad, maar ik woon in het centrum en zie ook dat al die fietsen en de geluidsoverlast niet fijn zijn voor de ouderen die rust zoeken.” Maar Annemarie is positief: “We moeten meer met elkaar om de tafel gaan zitten. Heb de moed om met iemand anders in gesprek te gaan, want alles is op te lossen.”

Mind the gap

In de profielschets voor de burgemeester van Maastricht stond bovenaan ‘bruggen bouwen’. “Als Officier van Justitie werd je geroemd om je progressieve houding en je rol als bemiddelaar. Heb je dat nog steeds?” De burgemeester knikt. “Ik zie geen heil in ruzie. Dat is ook het verschil tussen politiek en bestuur. Bij politiek is toch sprake van verschillende partijen en daardoor regelmatig verdeling. Niets ten nadelen van de politiek, maar besturen gaat uiteindelijk om de gemeenschap. Dat zoeken naar harmonie is mijn basis, dat zit in me en daar voel ik me fijn bij.” Annemarie had geen politieke ervaring. “Ik vond het stoer van het gemeentebestuur dat ze dit geen bezwaar vonden. In het begin heb ik hier wel als een Alice in Wonderland rondgelopen. Mijn grootste verwondering waren de tegenstellingen van de politieke partijen, maar ook de rituelen van de Raadsvergadering. Daar heb ik echt aan moeten wennen.”

Brug naar Den Haag

“In het najaar van 2017 schreef je in een open brief in de Volkskrant: ‘Kabinet, ik bied u Zuid-Limburg’. Vind je dat de Randstad ons niet serieus neemt?” “De Randstad kentons niet. Daarom heb ik die brief geschreven. Ik wilde aan minister Ollongren van Binnenlandse Zaken laten zien hoe groot haar binnenland was. Limburg grenst voor 4,5 km aan Nederland en ruim 200 km aan het buitenland. De Euregio kan als motor voor de rest van het land dienen als we deze potentie goed benutten.” Heeft het geholpen? “Ik heb goede hoop. We zijn in gesprek, er is meer begrip voor grensgemeentes en er komt een congres. Den Haag heeft een ander Zuid-Limburg gezien. Die brug is alvast geslagen!”

Slevouwe

Terug naar de bruggen van Maastricht. Als de burgemeester de stad als persoon zou moeten omschrijven, wie zou dat dan zijn? “Een wijze vrouw.” En is die vrouw er? “Nee, dat is de verzameling van alle mensen in Maastricht.” Cécile dacht zelf nog even aan Slevrouwe. “Zij is geen Maastrichtse”, reageert Annemarie. “En al helemaal geen Sjeng.” Cecile: “Maar wel altijd goed gekleed.” Hoe hoopt ze dat de mensen later aan haar terugdenken als ze ooit met pensioen gaat? “Als een fijne burgemeester die hard werkte en bijgedragen heeft aan het verbinden en verstevigen van de stad.” En waar komt ooit het Annemarie Penn-Te Strake-pleintje te liggen? “Bij ‘t Slevrouweplein natuurlijk!”

Schrijven over Talent

Talent-passie-222x111Na twee gesprekken met Zorgbureau Talent-voorman Marc Huijnen kwam de vraag: zou jij een boek willen schrijven? Niet vaak vraagt iemand je voor iets waar je al jaren van droomt. Iets waar de achtjarige-jij een huppeltje van maakt. Iets waar je volmondig ja op zegt. En daarna toch wat nachtjes van wakker ligt. Kan ik dat wel? Hoe hou ik overzicht? 

Maar we zijn vliegend van start gegaan. Er lag een mooie basis. Wat behouden we hiervan? Welke darlings gaan we killen? En wat voegen we toe? Er kwam een planning, structuur, indelingen en brainstorm-sessies. De vakantie werd tot leestijd omgedoopt.

Tijdens een van de eerste pagina’s kwam de realisatie. Ik zei het hardop: ‘Ik ben een boek aan het schrijven’. Kleine realisatie, grote betekenis.

Wordt vervolgd! Kijk ondertussen eens op hun website.

Schrijf-je-loopbaan1_0-2

Schrijven voor je droombaan

Voor Werkblad Magazine interview ik mensen die bezig zijn met werk vinden. Of hier over schrijven, zoals in het geval van Marianne Panneman. Zij gelooft in het schrijven je loopbaan. Ik geloof in het schrijven als droombaan. Het werd een boeiend gesprek.

Marianne Panneman is loopbaancoach. Ze is enthousiast over schrijven als manier om jezelf te leren kennen. Daarom schreef ze het boek Schrijf je Loopbaan: schrijf jezelf naar meer plezier en voldoening in werk en leven. ‘ Door je gedachten op te schrijven gaan ze van je hoofd naar papier en worden ze concreet.’ Marianne deelt 5 tips uit haar boek:

Tip 1: Waar word jij blij van?

‘Ga bij het vinden van werk uit van wat jij wilt. Stel jezelf de vraag: waar word ik blij van? Door alleen maar te kijken naar vacatures, maak je je eigen wensen minder belangrijk. Stel jezelf eerst de vraag: wat vind ik belangrijk in mijn leven? Schrijf dit voor jezelf op. Je hoeft helemaal niet goed te kunnen schrijven. Let niet op taalfouten. En je hoeft ook geen uren te schrijven. Tien minuten is meer dan genoeg voor een eerste keer. Daarna kun je kijken of je dit wilt uitbouwen.’

Tip 2: Waar ben je goed in?

‘Stel jezelf dan de vraag: wat heb ik te bieden, waar ben ik goed in? Als je dit moeilijk vindt, vraag het dan aan mensen uit je omgeving. Waar vinden ze dat jij goed in bent? Wellicht noemen ze wel dingen waar je zelf nog niet aan dacht.’

Tip 3: Durf te dromen

‘Schrijf nu je interesses en dromen op. Dat mag van alles zijn. Vind je het leuk om met mensen te werken? Of wil je juist graag iets met dieren of machines? Wat zou je gaan doen als je de staatsloterij wint? Zo kun je langzaam bij het werk komen dat je graag wilt doen.’

Tip 4: Stel doelen

‘Doelen stellen is best lastig. Maar welk resultaat laat zien dat jij je droom hebt bereikt? Als je voor jezelf wilt beginnen, is dat misschien de inschrijving bij de Kamer van Koophandel of een gesprek met een zelfstandigheidsadviseur. Bij een opleiding is dat je eerste les. Je doel krijgt op die manier handen en voeten. En jij kunt op weg!’

Tip 5: Zet de eerste stap

‘Door te schrijven zet je je gedachten in beweging. Nu is het tijd voor de eerste stap. Wat ga je als eerste doen om bij jouw doel te komen? Dat kan iets heel kleins zijn. Een telefoontje met iemand die het werk doet dat jij interessant vindt. Een brochure bestellen van een opleiding die je wilt gaan volgen. En kijk: dit is jouw route naar werk.’

34453831_10215567997010359_1793122672549298176_n-2

Platenzaken in Maastricht: een wereld op zich

De opdracht: maak een artikel over platenzaken in Maastricht. Toegevoegde opdracht van mezelf: probeer dit nou eens te doen ZONDER dat je weer iets koopt. Missie geslaagd. Maar ik ga wel nog eens terug. Want man, wat zijn dat snoepjeswinkels!

Plaatjes draaien

Ouderwets plaatjes draaien is al enkele jaren helemaal terug van weggeweest. Ook in Maastricht is de platenspeler inmiddels van zolder gehaald of een nieuwe versie aangeschaft. Hoe zit het met de platenzaken in onze stad? We spraken twee eigenaren. Achter de winkels met rijen LP’s gaat namelijk een hele wereld schuil.

Platenoase

Aan de Boschstraat ligt Plata Morgana. Een oase van pannenkoekplantjes, een onderuit-zak-bank en natuurlijk langspeelplaten. Eigenaar Ben Gillissen zet een cappuccino voor een van zijn klanten, die ondertussen in de platenbakken neust. “We richten ons voornamelijk op elektronische muziek, maar we doen meer. Tijdens de in-store-sessies treden dj’s op en zijn ze via de livestream op onze Facebook-pagina te volgen. We verkopen sinds kort ook plantjes van Wonderwoud, serveren koffie en verkopen herenkleding.”

Rauwe randjes in Maastricht

Ben is al vanaf 2002 bezig met elektronische muziek, ging naar feestjes, organiseerde raves. Een platenzaak specifiek voor dit genre was er nog niet in Maastricht. Inmiddels is hij een echte kenner en sinds eind 2016 eigenaar van de platenzaak in het Sphinx-kwartier. Achter hem staat een groep toegewijde vrienden. “Zonder hen had ik dit niet kunnen doen. We richten ons qua muziek op een niche, daarom doen we er nog van alles naast. Zo zorgen we voor ontmoeting en verbinden we mensen met elkaar. Er zijn al verschillende samenwerkingen ontstaan. Dat sociaal-maatschappelijke aspect vind ik ook erg belangrijk.” Is Plata Morgana een plek voor subculturen? “Ja, absoluut. Dat miste ik nog hier en je ziet dat deze groep mensen steeds groter wordt. Maastricht is een mooie stad met genoeg potentiele rauwe randjes. Mensen die bij ons komen zoeken een beetje die sfeer.”

Versie 2De grote (en kleine) namen

Aan de andere ‘minder rafelige’ kant van de Maas, in de Rechtstraat, zit platenzaak Kinsum van Dave Reumers. Aan de wand hangen platen van AC/DC, Johnny Cash en Kiss. “Zelf hou ik vooral van metal en hardcore, maar als ik dat alleen zou verkopen, red ik het niet. Platen van grote namen zoals Bowie, Marley en de Stones gaan erg goed. Daardoor kan ik ook die minder bekende bands blijven aanbieden.” De diversiteit in muziek ziet Dave terug in zijn publiek. “Hier komen mensen die hun oude platen van vroeger ooit hebben weggedaan en ze nu weer willen gaan luisteren. Maar ook jonge meiden van 12, 13 jaar die Nirvana op vinyl willen hebben. Van elektronische muziek weet ik niets af. Die mensen verwijs ik altijd naar Plata Morgana.”

Een oudere dame komt binnen met plastic tassen vol met platen. Zappa, The Shadows, Fleetwood Mac. Vijf jaar geleden is haar man overleden en nu is de tijd aangebroken om zijn collectie weg te doen. Dit is bij Dave in goede handen: een gevarieerde verzameling die hij graag overneemt. Naast tweedehands platen verkoopt hij ook nieuw vinyl, cd’s en singles.

Voorbij de hype

De revival van platen komt volgens Dave door onze hang naar nostalgie. Of het nu om oud speelgoed gaat, auto’s of vinyl. “En mensen zijn verzamelaars. Downloads kun je niet echt verzamelen, LP’s wel. Vroeger had je wel acht platenzaken in Maastricht. Die tijd is voorbij, maar ik ben blij dat het nu weer meer leeft bij mensen.” Voor Dave zelf is het echter geen hype. Hij struinde al als achtjarige platenzaken af. In 2014 waagde hij dan eindelijk de sprong in het diepe en begon een eigen zaak. “Dit is voor mij een droom die uitkomt. Ik ben begonnen met vier bakken met LP’s. De dag voordat we open gingen kreeg ik nog een geweldige partij aangeboden. In perfecte staat en veel waard. Zo hebben we een goede start gehad. Door de jaren heen heb ik wel een oog en oor gekregen voor de waarde van platen. Ik ben blij met de stap die ik gezet heb. Wat mij betreft blijf ik dit tot mijn tachtigste doen!”

foto-5-768x432

Boekenkerk Dominicanen krijgt kraaiennest

Schrijven over mijn favoriete boekhandel. Dat is toch wel een cadeau voor deze boekenwurm.

Nieuwe vloer

Er is de afgelopen maand flink geklust bij Boekhandel Dominicanen. In de linkerbeuk van de boekenkerk komt namelijk een nieuwe vloer. De authentieke elementen worden niet aangetast. “We koesteren juist onze prachtige gewelven en pilaren dus die zetten we zo nog eens extra in de kijker”, zegt Ton Harmes, trotse directeur van ‘de mooiste boekenzaak van de wereld’ (aldus o.a. The Guardian in 2008).  

Ingewijd

Via de ‘luie’ trap komen bezoekers vanaf aanstaande dinsdag 3 juli op de nieuwe muziekvloer. “In 2015 las ik dat Paul Smeets uit Heerlen stopte met de verkoop van CD’s en LP’s. Ik ben met hem in gesprek gegaan en we hebben toen niet alleen zijn collectie overgenomen, maar ook de kennis en passie die hij heeft over met name klassieke muziek. Als boekhandel hebben we veel expertise in huis. Als we een collectie overnemen, willen we ook de mensen hebben die er alles over weten. Twee medewerkers zijn daarom nu helemaal ingewijd in de muziekcollectie. En we hadden extra ruimte nodig. Die hebben we op deze manier gecreëerd.”

Preekstoel

De nieuwe vloer heeft ook een gedeelte dat uitsteekt. Een soort kansel. “We hebben het bewust geen preekstoel genoemd, maar kraaiennest. Het midden heet immers het schip van de kerk, vanwege de vorm van het dak. Juist die twist van een kraaiennest in een kerk vonden we erg leuk.” Vooral de fotograferende toeristen zullen blij zijn met dit plekje en het prachtige uitzicht. “Ja, ik zag regelmatig mensen met uitgestrekte armen proberen om een foto te maken. Zij kunnen nu gemakkelijker het perfecte plaatje schieten.”

Hemels

Hoe verklaart Ton het bezoek van met name zoveel Aziatische toeristen? “Het artikel van de Guardian is destijds in het Chinees en Japans vertaald als ‘hemelse boekhandel’. In die landen is het gebruikelijk dat je een dergelijke plek bezoekt. Als een soort pelgrimage. Ze begroeten de kerk ook als ze binnen komen. Tegelijkertijd is het een prettige plek. Ik hoor wel eens van mensen dat ze geregeld langs komen. Niet om iets te kopen, maar gewoon om hier eventjes te zijn.”

Thomas van dichtbij

De nieuwe vloer zorgt voor nieuwe inzichten. “Hij zit precies tussen de hoogte van de twee andere verdiepingen aan de overkant. Hierdoor kijk je weer op een hele andere manier naar het gebouw. Maar je kunt zo ook de wandschildering van Thomas van Aquino beter zien. En met de verlichting zetten we de gewelven nog eens extra in de spotlight.” In tegenstelling tot de boekenflat is de nieuwe vloer grijs van kleur. “We wilden niet nog een eyecatcher. Daarom hebben we gekozen voor een kleur die past bij de pilaren en daardoor minder opvalt. De kracht van deze Gotische kerk zit ‘m in het licht en de ruimte. Die ruimtelijke werking willen we behouden, zonder de mens uit het oog te verliezen.”

Geschenk

Als je de mooiste boekenzaak bent ter wereld, kan het niet nóg beter worden. “Nou, we doen ons uiterste best om de mooiste te blijven en denken constant na over verbeteringen. Kunst zet je tot nadenken. Dat willen wij ook blijven doen. Met de boeken, maar ook zeker met het gebouw. Dat is immers een geschenk van meer dan 700 jaar oud.”

publieksverslag-2016-Fiom-2

Teksten voor Fiom

Tweeënhalf jaar geleden nam ik afscheid van Fiom – specialist bij ongewenste zwangerschap en afstammingsvragen. Na acht jaar was het goed geweest. Tijd voor iets nieuws, namelijk alle tijd voor Begin met A.

Nu mag ik als tekstschrijver aan de slag voor Fiom. Het voelt bekend en toch anders. Goed anders. Mijn achtergrondkennis is mooi meegenomen,  de afstand is groot genoeg om in interviews op de juiste momenten door te vragen.

Binnenkort worden enkele artikels gepubliceerd. Webteksten zijn geredigeerd en komen online. Heerlijk om weer samen te werken met oud-collega’s!

kl4184-2

Het thuisgevoel van een piraat

Samen met fotograaf Alx Marks ga ik op zoek naar bijzondere woonplekken in Maastricht. Langs de rafelige randjes, in onopvallende oorden en op spannende spots. Zij het plaatje, ik het praatje. Een mooie samenwerking en hopelijk ooit een tentoonstelling met bijbehorend boek!

In ’t Bassin ligt een piratenboot. Tussen de sjieke plezierboten wappert de piratenvlag van Tim Hoefnagels (25). “Deze tjalk zit al jaren in de familie. Mijn moeder zei altijd tegen mij en mijn broer: ‘jullie zijn mijn piraten’. Voor mij betekent hier wonen een groot vrijheidsgevoel.”

De Onderneming

Normaal ligt hij met zijn tjalk ‘De Onderneming’ in de Zuid-Willemsvaart, maar die is nu tijdelijk afgesloten. Tim: “Daar heb je water en elektriciteit aan boord. Dat is hier niet.” Voorlopig ligt hij dus in het centrum van Maastricht. “Dat is prima, want op het schip heb ik toch het gevoel dat ik op vakantie ben. Ik heb altijd mijn eigen plekje bij me. Touwen los en je bent weg, met al je hebben en houden. Dat is een beetje dat gipsy gevoel.”

Van Groningen naar Maastricht

Tim kent de geschiedenis van de familieboot uit zijn hoofd. “Het is een Friese tjalk uit 1904. De Brons motor stamt nog uit 1917. Die heeft mijn familie er eind jaren ’70 ingelegd. Daarvoor werd er vooral mee gezeild of werd ze gesleept. Mijn vader en mij oom kregen de Brons in 1991 aan de gang.” De tjalk is terug te vinden op de websitevan de Landelijke Vereniging tot Behoud van het Historisch Bedrijfsvaartuig. Het schip voer als beurtschip over de Zuiderzee van Assen naar Amsterdam en Rotterdam. Er werd voornamelijk turf vervoerd en op de terugweg kalk, ijzer, mest en andere producten uit de grote westelijke havens. “Mijn oom zag de Onderneming destijds liggen en was meteen verliefd. Mijn tante Vero heeft haar in 1979 van Groningen naar Maastricht gevaren met een oud opduwertje. In Maastricht heeft ze een ligplaats aan Jaagpad Oost geregeld, bij de toenmalige riviermeester die bij de sluis in Bosscherveld woonde.” De tocht naar Maastricht verliep niet geheel vlekkeloos. “Ze kwamen onderweg een groot schip tegen in een kanaal, waardoor ze werd vast gezogen. Je ziet de deuken nog zitten. Maar ja, zo heeft iedereen spannende verhalen. En allemaal vinden ze hun verhaal het stoerst”, lacht Tim.

Familieboot

De tjalk bleef in de familie. “Mijn vader heeft er ook op gevaren. Ik en mijn broertje zijn hier verwekt en geboren. Toen wij begonnen te lopen, vonden mijn ouders het tijd om te verhuizen. Zij wonen nu in Sint Pieter.” Tim verhuisde op zijn twintigste terug naar ‘De Onderneming’ en ging ermee naar Tilburg voor zijn studie mediavormgeving. Sinds enkele jaren is hij weer terug in Maastricht. “Je moet een bepaalde mate van wooncomfort opzij zetten, maar die wil ik wel weer terugbrengen.”

kl4140-2Geen haast

Het onderhoud aan een boot houdt nooit op. Naast zijn werk als koerier voor HelloFresh is Tim dan ook flink aan het klussen. “Er bestaat een oud gezegde binnen de vaarwereld. Ik weet niet of ik die wel moet zeggen. ‘Op twee dingen kom je nooit klaar: op een oude vrouw en een oude boot.’ We hebben haar een tijdje verhuurd aan studenten. Zij hebben de boot niet onderhouden en dat merk je meteen.” In de nabije toekomst wil Tim een Airbnb op de tjalk beginnen. “Dat lijkt me een leuke ervaring voor mensen. Ze kunnen dan slapen in de slaapkamer van de schipper. De laadruimte is het woongedeelte en ik kan eventueel in het ‘vooronder’. De plek waar de maat vroeger sliep.”

Ankers los

Ooit hoopt Tim ‘De Onderneming’ zeilklaar te maken. “Het lijkt mij heel mooi om naar Frankrijk te varen, door kleine kanaaltjes”, droomt hij hardop. Alles kost tijd, maar daarin vindt Tim juist de rust: “Je moet geen haast hebben als je met haar vaart.” Het lijkt bijna een levensles.

Kijk voor meer foto’s van Alx Marks op de website van Thuis in Maastricht.

theater

Het mooiste uitzicht van Maastricht

De komende weken loop ik op wolken, op rozen, nee op pluche. De rode vloerbekleding van Theater aan het Vrijthof om precies te zijn. Een interim-klus bij de afdeling Marketing&PR. O wat ben ik blij!

Werkzaamheden

Naast genieten van het mooiste uitzicht van Maastricht, bedenk ik acties voor de voorstellingen, schrijf ik persberichten en corrigeer ik, samen met mijn collega’s natuurlijk, de brochure van het komende seizoen. Geweldig om zo mijn achtergrond (cultuurwetenschappen) en mijn passie (schrijven) te combineren!

Mijn freelancewerk gaat gewoon door dus er is genoeg te doen!

koen den os-003-

Webteksten | Nieuwe websites met webproof teksten

Wat is het verschil tussen een tekst op papier en een tekst op een scherm? En nu niet flauw doen. Beiden hebben letters op een (meestal) witte achtergrond. Klopt. Maar wist je dat het heel veel verschillend leest? En dat heeft gevolgen voor het schrijven. 

Maar wat dan?

Webteksten, oftewel teksten op een website, hebben doorgaans kortere zinnen. Ze zijn vaak in directe vorm geschreven (dat is dit dus niet!) en hebben minder werkwoorden zoals ik in deze zin heb kunnen gebruiken (niet-te-lezen!). Het werkwoord ‘kunnen’ zorgt ook voor wegglijdende ogen van het scherm.  Veel om rekening mee te houden!

Dus…HELP!

Nee, hoor. Dan vraag je toch gewoon Begin met A. Ik zet jouw papieren teksten om in leesbare schermteksten. Heb je nog geen letter in inkt c.q. op je laptop? Dan schrijf ik ze ook voor je. Nemen we meteen de SEO-stier bij de horens.

De wat?

SEO staat voor Search Engine Optimalisation. Oftewel: jouw teksten zo Google-vriendelijk mogelijk. Daar zijn allerlei handigheidjes voor. Ik help je graag op weg, maak jouw teksten SEO-proof en geef je tips hoe je in de toekomst SEO blijft. Zo wordt jouw website goed gevonden en blijven lezers lekker lang hangen.

Heb je een voorbeeld?

Ja, natuurlijk! Voor Marjo van de Berg schreef ik de webteksten. Zij maakte de eerste opzet, dus de inhoudelijk input was kant-en-klaar. Ik gooide er mijn schrijverssausje overheen en zorgde dat de letters op het scherm bleven plakken. Klaar die website! Neem eens een kijkje. Dan snap je precies wat ik (en vooral Marjo) bedoel(t).

Voor fotograaf Aron Nijs schreef ik ook de teksten voor bij zijn prachtige foto’s. Na een interview zette ik zijn boodschap om in een kloppend verhaal. De nieuwe website wordt op dit moment gemaakt en is binnenkort online!

En vooruit: nog eentje!

Voor Therapeutengroep Tara doorploegde ik al hun webteksten. Ze hadden al een mooie website en de teksten waren door de verschillende therapeuten geschreven. Ik maakte er een eenheid van. Kort en bondig, webproof en wervend tegelijk. Dat was de opdracht. Het mooie is dat de dames van Tara de teksten zelf op de website gaan zetten. Wat een toewijding! Dus de website is nog deels under construction (op dit moment tenminste, want ze gaan als een trein!).  Bewonder het allemaal hier.

Schrijven voor de Afvalproef

Maastricht wil in 2030 afvalloos zijn. Dat betekent dat alle inwoners 0 kg restafval hebben. Alles wordt gesorteerd en hergebruikt. Om dit te bereiken zijn er momenteel twee wijken die samen met de gemeente kijken welke afvalophaalmethode (ik moest ook twee keer lezen) het beste werkt. Twee keer per week GFT ophalen? Of liever een tuinkorf in de wijk?

GeMa-inloopavondafvalJekerkw-010Een goed idee

Begin met A mag regelmatig voor deze Afvalproef schrijven. Zo kom ik op bewonersavonden, spreek ik klankbordleden en wijkbewoners. Erg interessant om te horen hoe iedereen op zijn of haar manier omgaat met het afvalprobleem. Ik sprak Elly Daenen. De Afvalproef vindt ze een goed idee. “Ondanks ‘Sjiek en Sjoen’ vind ik toch dat er nog vaak rotzooi ligt in de stad. Wie de daders zijn, dat weten we helaas niet.”

En ondertussen ben ik zelf ook nog bewuster van mijn eigen afval. Dus hup: al ons plastic wordt gesorteerd, etensresten verdwijnen nu ook in de GFT-container en ik heb wasbare wattenschijfjes gekocht!